Meivakantie

van het www.

Ik heb twee weken meivakantie. Het is heerlijk dat je 's morgens niet zo op tijd staat, maar daar is alles voor mij mee gezegd. Eigenlijk heb ik "vakantie" als de kinderen naar school zijn. Vreselijk om dat als moeder dat op te schrijven, maar voor mij voelt dat zo.
Vroeger zei mijn moeder dat ook altijd al en ik vond dat altijd heel erg raar, maar nu begrijp ik het wel.

van het www.

Ik ben niet iemand die er lekker op uit trekt met de kinderen. Als ik wat voorstel(de), dan hebben de kinderen daar nooit zin in of hebben net die dag met een vriendje afgesproken. Nu hebben de oudste twee een leeftijd bereikt, dat ze een beetje hun eigen gang gaan. Ook prima, maar dat maakt het soms lastig om iets te plannen. En dan verglijden de dagen tot niets en is een vakantieweekje zo voorbij.
Vandaag zijn de oudste twee weer naar school en hebben jongste en ik nog een paar dagen vrij.

Bijzonder vind ik het altijd, dat ik altijd uitkijk naar de vakantie en dan duizend en één dingen wil gaan doen om er vervolgens telkens weer achter te komen, dat ik eigenlijk niets met die dingen heb gedaan.
Thuis kan er altijd een heleboel opgeruimd worden en kan er van alles gedaan worden.
Voor school kan ik een heleboel doen: lezen, voorbereiden, overdenken en met mijn duo-collega van klas 2 heb ik afgesproken, dat ik mee help met de getuigschriften.
Dat vind ik ontzettend leuk, maar tegelijkertijd ontzettend spannend. Want het is voor het eerst dat ik dat mag doen.

van het www.

Elk jaar zie ik mijn collega's van klas 1 t/m 6 "worstelen" met het getuigschrift voor de kinderen. Zo'n getuigschrift bestaat uit twee delen. Een deel voor de kinderen en een deel voor de ouders. Het kinderdeel bestaat dan weer uit een spreuk en een beeld. In het ouderdeel staat een beschrijving hoe het kind het gedaan heeft het afgelopen jaar en welke stof er behandeld is.
Het is heel veel werk, maar het is ook een mooie afronding van het schooljaar.
Nu ik mag helpen bij het kinderdeel "hoor" ik er een beetje bij en mag ik mijn steentje bijdragen. In mijn hoofd zie ik het allemaal al voor me en heb ik bijna bij elke spreuk een schetsje gemaakt.
Maar nu moet die schets, wat mij redelijk gemakkelijk afging, overgezet worden naar echt en dat vind ik toch een lastig iets. Perfectionist als ik ben, moet dat weer bijzonder goed zijn en tja, dat valt dan in de praktijk een beetje tegen.
Graag zou ik dat dan doen als ik alleen ben en tja, dat ben ik dan weer net niet en zo wordt het weer een "dingetje". Leuke term van een collega, maar zo is het wel.

van het www.

Het je beperkt voelen is denk ik wat maakt dat mijn "vrije"-dagen als water door mijn vingers lopen. En dat vind ik frustrerend. Dat weerhoud mij ervan om er aan dingen te beginnen, terwijl ik in mijn hoofd het heel graag wil.
En zo is er weer een dag voorbij. Nog vier dagen en het weekend en dan begint school weer en vliegen de weken nog sneller voorbij, omdat er dan altijd van alles "moet".
Maar eens zal het goed komen en is er een prima balans, hoop ik. Pff!